ก๊อกๆๆ คิวปิดครับ
ค่ะ ใครเรียกฉันเหรอ ฉันเดินไปเปิดประตู
พรีเมียร์เองครับ พรีเมียร์ยิ้มล้าพร้อมกินอมยิ้มอย่างอร่อย
มีอะไรเหรอจ้ะ พรีเมียร์ หันหลังแล้วเดินไปที่บันได
แม่เรียกครับ พรีเมียร์เดินลงบันไดพร้อมตอบ
จะเดียวพี่ลงไปนะจ้ะ ฉันตอบกลับอากาศหน้าห้องฉัน
มีอะไรเหรอค่ะ
แม่ต้องขอโทษลูกจริงๆเจ้านายของแม่ต้องการให้แม่ย้ายไปโรงแรมใหม่
หน้าจริงจังมาก
ทำไมถึงต้องขอโทษล่ะค่ะ ฉันยิ้มพร้อมตอบกลับด้วยเสียงงุนงง
แล้วแม่ก็ต้องย้ายไป ลูกก็ต้องย้ายโรงเรียนแบบนี้บ่อยๆเหมือนกบ
กระโดดเลยนะลูก ลูกจะรังเกียดไม่ถ้า...ลูกจะไปอยู่กับตาแก่พ่อของลูก
ถ้าลูกทนอยู่กับมันได้นะ
แม่แน่ใจแล้วว่าแม่ให้อยู่กับได้ ฉันยิ้มพร้อมตอบกลับด้วยเสียงดีใจเป็น
อย่างยิ่ง
อือหึ แม่พยักหน้าแบบไม่เต็มใจเท่าไรแถมทำเชิดหน้า 45 องศาด้วย
เย้ๆๆๆ ว่าแต่ทำไมถึงยอมให้หนูไปอยู่กับพ่อได้ ยิ้มแป้น
ก็แม่ไม่อยากลูกย้ายโรงเรียนบ่อยๆ เอ้.. แม่เปลี่ยนใจดีกว่า
อย่านะแม่หนูขอร้อง พร้อมทำตาปิ้งๆๆ หนูอยากอยู่กับพ่อมานานแล้ว
ทำไมไม่อยากอยู่กับแม่เหรอ แม่ทำหน้างอนตุบปองเลย
เปล่านะค่ะหนูรักแม่มากมายอยู่แล้ว ฉันกระโดดกอดแม่ แต่หนูอยากอยู่
บ้านพ่อ หนูไม่อยากเป็นกบกระโดดอีกแล้ว หนูไม่อยากเปลี่ยน
โรงเรียนบ่อยๆ

ฉันคือคิวปิดพยานรักคนเดียวของพ่อกับแม่ ส่วนพรีเมียร์คือหลานพ่อ
(ลูกของป้าฝ่ายพ่อ)แต่ฉันมีหน้าที่สอนการบ้านน้องถูกเสาร์, อาทิตย์
ดีใจจังจะได้ไปอยู่กับพ่อ กับพรีเมียร์ตัวแสบแล้ว แล้วก็จะได้มีเพื่อน
ที่จะไม่ต้องจากไปไหนอีกแล้วด้วย และที่สำคัญฉันจะได้เจอนายแล้วนะ
นายตัวเล็ก
แล้ววันนั้นก็มาถึง รถจอดลงที่ร้านกาแฟ Fist love
แม่ส่งแค่นะลูก แม่ไม่อยากเจอนักวิทยาศาสตร์แก่สมองกับด้าน
อยู่กับตาแก่นี้ถ้ามันให้ลูกดื่มน้ำยาอะไรอย่าไปดื่ม เฉี่ยวนะลูก
แม่กอดฉันและมองด้วยความเป็นห่วงอย่างมาก
ค่ะ แม่อย่าลืมโทรมาหาหนูนะค่ะ ดูแลสุภาพด้วยนะค่ะ
จ้ะลูก จุ๊บจั๊บๆ พร้อมยิ้มแป้น
ความสนุกเริ่มต้นขึ้นแล้ว
ก็อกๆมาแล้วค่ะพ่อ
ว่าไง ไอ้หนู มอร์นิ่ง เหนื่อยไหมลูก กินน้ำยาเคมีสูตร
ใหม่ของพ่อไหมมีกลิ่นสตอด้วยนะ
กลิ่นสตอ สตอเบอร์รี่เหรอ
สตอใต้ละไอ้หนู
หนูไม่กินตั้งแต่สตอเบอร์รี่แล้ว เออ พ่อค่ะหนูซื้อของ
มาฝากว้างบนโต๊ะนะค่ะ
โอเค แจ้วแป๋ว
อื้ม หนูออกไปดูเมืองข้างนอกหน่อยนะค่ะ เออ พ่อค่ะ
บ้านดูสวยขึ้นนะค่ะ
หา พ่อดูสวยขึ้นเหรอ อุ้ย พ่อเขินหมด
ต๊อก แต็ก ๆๆ ชีวิตต่อจากนี่คงมีความสุขมากขึ้นมีเรื่อง
แปลกๆมากมาย อย่างนี้ต้องไปรื้อฟื้นความทรงจำหน่อยแล้ว
เริ่มจากเขื่อนที่ๆฉันเจอ นายตัวเล็ก ครั้งแรก
อ้าว คิวปิดมาแล้วอยู่บ้านลุงแล้วเหรอ พรีเมียร์ขี่จักรยานตัวปิ๋ว
ด้วยความเร็ว10เมตรต่อวินาที
ใช่อยู่ถาวรเลย ฉันก็ยังคงตอบกับอากาศที่ทางเดินบนเขื่อน
ใครๆก็บอกว่าพรีเมียร์กวนมากแต่ในความคิดฉันนี้ละคือเสน่หา
ของพรีเมียร์เขาน้องเลิฟของฉัน
ในขณะนั้นเองก็มีเสียงร้องเพลงเพลงที่คุ้นเคย เพลงที่ฉันก็
ไม่รู้ว่าชื่อเพลงอะไร แต่ทุกครั้งที่ฉันมาที่นี้ฉันต้องได้ยินมัน
ต๊อก แต๊กๆๆ ฉันเดินตามเสียงไปแต่เมื่อไปถึง
นี้นายไปไหนอ่ะ นี้นายไปไหนอ่ะ รอฉันก่อน
ทำไมนายต้องหนีฉันครั้ง ฉันทำไรให้นายโกรธเหรอ
พูดด้วยเสียงโมโหโทโส
ไม่เลย เธอไม่เคยทำให้ฉันโกรธ เจ้าของเสียงเพลงหยุด
นิ่งและหันมา
และฉันก็ต้องอึ้ง นายนาย..ตัวเล็ก
เธอเรียกชื่อเราว่าตัวเล็กเหรอ
ก็เราไม่รู้ว่าเธอชื่ออะไร เล่นหน้าเล่นตาสุดๆ
แล้วทำไมไม่ถามละ นายกล้าตะคอกฉันเหรอ
ก็แล้วทำไมไม่บอกละ เอาคืน ฮ่ะๆ
เราชื่อ ดากอน เธอละ หน้ากวนมาก
คิวปิด.. ฉันกำลังจะอาปากบอกเขาก็เรียกชื่อฉันขึ้นมา
รู้ได้ไงนายชื่อแปลก รู้ชื่อฉันได้ไงฉันไม่เคยบอกนาย
งง มาก
ก็รู้แล้วกัน ไปแล้วนะ แล้วนายดาก้นก็หันหลังและยก
มือขึ้นมาโบก 2 ครั้ง
แล้วฉันก็เดินกลับบ้านด้วยความงงมากมาย
กลับมาแล้วค่ะพ่อ พ่อค่ะ พ่ออยู่ไหนค่ะ
แล้วฉันก็เดินไปเลยๆ ถึงที่อ่างล้างจานฉันก็เห็นโน้ต
ว่าอยู่เขียนว่า “พ่อไปดาวอังคารอยู่กลับพรุ่งนี้
ถ้าไอ้หนูหิวข้าวก็กินของในตู้ได้หมด กู๊ดไนท์เบบี้”
พ่อขาใครเขาเขียนโน้ตที่อ่างล้างจานบ้างเนี่ยด้วยก็เปียกหมด
อืมก็ดีเหมือนกันหิวอยู่พอดีเลย มีอะไรกินบ้างนะ
ว้ายมีแต่ของแปลกๆทั้งนั้นเลย ออกไปกินข้างนอกก็ได้
ไปร้านแพนเค้กดีกว่า ยิ้มแป้นล้าล้า
กิ้ง ก๊อก สวัสดีค่ะเชิญด้านเลยค่ะ เสียงประตูเปิดที่น่ารัก
และมีคนต้อนรับยิ้มหวานเหมือนเดิมเลย
สวัสดีค่ะ ลูกสาวของเจ้าของร้านต้อนรับ
เอ้ พี่หน้าคุ้นๆนะค่ะคล้ายๆ คล้ายดาราหรือเปล่า
คล้ายนักวิทยาศาสตร์แถวๆแม่น้ำไงลูก แป่ว
ใช่ค่ะหนูเป็นลูกสาวของนักวิทยาศาสตร์คนนั้นเองละค่ะ
ใช่ๆตอนเล็กๆหนูชอบมากินแพนเค้กร้านป้าบ่อยๆ คุณป้า
พูดด้วยน้ำเสียงมีความสุขมาก
ใช่ค่ะร้านป้าทำอร่อยว่าแต่คุณป้าความจำดีจังนะค่ะ ยิ้มแป้น
พ่อเธอชอบมาโม้เรื่องหนูบ่อยๆ วันนี้กินอะไรดี?
พ่อโม้เรื่องไรบ้างเนี่ย
เอาแพนเค้กต้นตำรับ1ที่ แล้วก็น้ำสตอเบอร์รี่1ที่
กลับบ้าน1ขวด
ได้แล้วครับแพนเค้กต้นตำรับ 1ที่ แล้วก็น้ำสตอเบอร์รี่ 1ที่
สงสัยเป็นลูกชายเจ้าของร้าน
ขอบคุณค่ะ ยิ้มรับว่าแต่หน้าคุณนะ
กลับแล้วนะคะ
ทำไมมืดจังเลย
ว่าไงน้องสาวให้พี่ไปส่งไหม
ไม่ฉันกลับเองได้
ไปกลับพี่นะ พี่จะส่งให้ถึงที่เลย
หยุดนะ เสียงสวรรค์เจ้าของเสียงคือลูกเจ้าของร้าน
หยุดนะโว้ย เสียงที่สองเสียงของดาก้อน
ดาก้อนและลูกเจ้าของร้านรีบวิ่งเข้ามาช่วยฉัน
ดาก้อนตีบไอ้โรคจิต
ลูกเจ้าของร้านมาจับฉันไว้
ไม่เป็รอะไรใช่ไหมครับพอดีคุณลืมน้ำสตอเบอร์รี่
ไปเลยก่อนที่จะโดนอีกที่ เออมีคนช่วยแล้วนี้
ฉันไปแล้วนะเธอคงมีคนไปส่งแล้ว
ไปครับผมไปส่งเอง
ซอยนี้มันมืดทีหลังเดินถนนใหญ่ดีกว่านะครับ
ค่ะถึงบ้านแนแล้วส่งแค่นี้ก็พอ
ว่าแต่คุรชื่ออะไร ผมชื่อ
ชื่อคิวปิดค่ะ ขอบคุณที่มาส่ง
ไม่เป็นไรครับ
กลับมาแล้วค่ะพ่อค่ะพ่ออยู่ไหนค่ะ ลืมไปพ่อไม่อยู่
เอกอีเอ๊กเอ๊กๆ เช้าแล้วลูกตื่นได้แล้วไอ้หนู
พ่อทำข้าวให้กินแล้วนะลูก
ค่ะ เดี่ยวหนูลงไป
พ่อทำอะไรให้หนูกินค่ะโจ๊กหรือ
ใช่ๆแต่เป็นสำเร็จรูปนะลูก แฮ่ๆๆ
ไม่เป็นไรหรอกค่ะแค่พ่อทำให้หนูกินหนูก็ดีใจแล้ว
เหรอ งั้นพ่อก็จะทำให้กินทุกวันเลย
อิ่มแล้วหนูไปเรียนแล้วนะ
โชดดีนะลูก


เอานั่งเร็วๆหน่อยวันนี้ปิดเทอมวันแรกก็รู้แต่ช่วย
ฟังครูก่อน จอแจ จอแจ เอาๆฟังกันหน่อย
วันนี้อาจารย์จะแนะนำเด็กใหม่เอาหนูจ๊ะแนะนำตัว
สวัสดีค่ะเราชื่อคิวปิด อายุ16 ย้ายมาเรียนที่นี้หวังว่า
จะได้มีเพื่อนๆที่แสนดีและอยู่ด้วยกันเป็นเพื่อนแท้เลย
ฝากตัวด้วยนะ
ปรบปะๆๆ เอาดูแลเพื่อนใหม่ด้วยนะพวกเรา
หนูอยากนั่งไหนเลยสองที่
นั่งตรงริมหน้าต่างก็ได้ค่ะ
อย่าดีกว่าค่ะครูมานั่งกลับหนูดีกว่า ไอ้ไปนั่งนู้นไป
เดี่ยวคิวปิดจะเป็นบ้าตาย
ก็ได้ ครูเห็นด้วย เพราะดูว่าคิวปิดคงไม่เหมาะกลับที่นั้นเท่าไร
เอ้า วันนี้ครูปล่อยนะ คุยกันให้เต็มที่
ฉันชื่อ นะเรามาเป็นเพื่อนกันอยู่กับฉันไม่ต้องห่วงเรื่อง
อะไรเรื่องเรียนที่1ของห้องก็อยู่กลุ่มเราเขาชื่อ
ส่วนเรื่องกีฬาเราก้มีนะเขาชื่อ